Ciechocinek to najpopularniejsze z uzdrowisk Polski nizinnej. Uzdrowisko bywa też nazywane chlubnie „perłą uzdrowisk polskich”. Ciechocinek zasłynął w kraju i na świecie dzięki źródłom solankowym, które tu odkryto.
Gdy w 1824 r. rozpoczęto budowę tężni, głównym celem inwestycji było pozyskanie soli. Dzisiaj ciechocińskie solanki służą głównie leczeniu chorób układu oddechowego, nerwowego, krążenia i reumatycznych. Niewątpliwie obecność słonych źródeł wpływa na atrakcyjność miasta. Proces stężania soli odbywający się w pierwszej fazie w fontannie „Grzybek”, a później w tężniach tworzy specyficzny, leczniczy mikroklimat.
Nigdzie w Polsce nie tworzy się aż tak misternie zaplanowanych kompozycji kwiatowych. Kobierce kwiatowe robią ogromne wrażenie. Składa się na to wiele elementów: różnorodność roślin, precyzja, z jaką je sadzono, czystość panująca na klombach. To jedna z ciechocińskich wizytówek.
Na całej szerokości zieleńca przed dawnymi Łazienkami istnieje w mieście słynny dywan kwiatowy, którego układ oraz kompozycja zmieniają się co roku.
Tu nie ma mowy o przypadku, nie ma też szansy na to, by cokolwiek wychodziło poza wcześniej ustalony plan. Kwietnik składa się zawsze z roślin o ozdobnych, jak najbardziej efektownych liściach. Nie ma przy tym monotonii. Jednostajności unika się dzięki stosowaniu przeróżnych odmian oraz gatunków. Nie zmienia się tylko jedno. Kwiatowy dywan zawsze otoczony jest trawnikiem z krzewami żywotnika kulistego. Ten jest formowany i przycinany nadzwyczaj precyzyjnie. 
Kwietnik w kształcie tarczy zegara powstał w 1934 r. i zdecydowanie warto go zobaczyć. Jego autorem i realizatorem był Zygmunt Hellwig. Mechanizm zegara, doskonale działający do dziś, zaprojektował inżynier J. Hibner. Corocznie wszystkie elementy tarczy są wysadzane kilkunastoma tysiącami różnorodnych kwiatów.