Dzień Matki w Polsce od lat kojarzy się z kwiatami, laurkami i rodzinnymi życzeniami składanymi 26 maja. Coraz częściej jednak to święto staje się także pretekstem do rozmowy o roli kobiet, niewidzialnej pracy opiekuńczej i obciążeniach, które nie kończą się wraz z jednym dniem celebracji.
Stała data tylko w Polsce
W Polsce Dzień Matki obchodzony jest zawsze 26 maja – niezależnie od dnia tygodnia. W 2026 roku przypada on we wtorek. To jedna z niewielu takich tradycji w Europie, ponieważ w wielu krajach święto ma ruchomą datę i przypada najczęściej na drugą niedzielę maja.
Od PCK do rodzinnej tradycji
Początki Dnia Matki w Polsce sięgają okresu międzywojennego. Jak wynika z przekazów historycznych, idea święta dotarła do kraju po I wojnie światowej i była popularyzowana m.in. przez Polski Czerwony Krzyż
Na świecie Dzień Matki nie ma jednej daty. W ponad 100 krajach obchodzony jest w drugą niedzielę maja – w 2026 roku był to 10 maja. Świętują wtedy m.in. USA, Kanada, Niemcy, Australia czy Japonia.
Są jednak wyjątki:
- Wielka Brytania i Irlandia obchodzą Mothering Sunday w czasie Wielkiego Postu
- Meksyk świętuje zawsze 10 maja
- Norwegia – w lutym
- Francja i Szwecja – w ostatnią niedzielę maja
- Argentyna – w październiku
Ta różnorodność pokazuje, że Dzień Matki nie jest jednym globalnym świętem, lecz zbiorem lokalnych tradycji.
Jeszcze starsze korzenie
Choć współczesna tradycja ma zaledwie około 100 lat, motywy święta sięgają znacznie dalej. W starożytności czczono boginie-matki, takie jak grecka Rea czy rzymska Kybele, symbolizujące płodność, opiekę i cykl życia. Wiosenne obrzędy związane były z odradzaniem się natury i zapewnieniem pomyślności wspólnoty.
Święto, które zmienia znaczenie
Dziś Dzień Matki coraz częściej wykracza poza symboliczne gesty. Obok tradycyjnych życzeń pojawiają się także dyskusje o realnym wsparciu dla kobiet, obciążeniu obowiązkami domowymi i zdrowiu psychicznym matek.
Współczesna refleksja nad tym świętem coraz częściej sprowadza się do prostego wniosku: wdzięczność nie powinna ograniczać się do jednego dnia w roku, lecz przejawiać się w codziennych relacjach, wsparciu i uważności.